Boyo Mutual HealthOrganisation
Njinikom,
North West Cameroon
Ontstaan en geschiedenis van onze hulp aan het ziekenfonds in Njinikom
verteld door Gerd Walravens
November 2007 ga ik voor de eerste keer naar Njinikom, een dorp in de buurt van Bamenda. Een kennis van mij, die daar al zo'n 13 jaar werkzaam is met bouw- en waterprojecten, heeft mij uitgenodigd. "Kom eens kijken wat wij met jullie centjes aan het doen zijn", zei hij. Het is de eerste keer dat ik voet op Afrikaanse bodem zet. Mijn maatje, Peter, heeft mij gewaarschuwd. Je komt op een andere planeet en er kunnen twee dingen gebeuren. Of je komt nooit meer terug omdat het toch niet helpt, of je raakt verslingerd aan land en mensen en bent niet meer weg te slaan. Dat laatste is gebeurd. Ik ga graag iedere keer weer naar Njinikom. Het voelt als thuiskomen.
Peter is gepensioneerd architect en gaat al jaren mee met een orthopedische missie die kinderen met "kromme pootjes"weer recht op hun benen zet. In twee weken tijds worden plusminus 80 kinderen geholpen, fantastisch werk! Het zal duidelijk zijn dat ik dus bij een ziekenhuis terecht kom. Het word gerund door zusters Franciscanessen.
Ik kom in gesprek met de matron en zij is nieuwsgierig naar hoe ik daar zo terecht kom. Al snel wordt duidelijk dat ik uit de ziekenfondswereld kom.  Zij vertelt dat er al enkele jaren een plan ligt om, met het ziekenhuis als basis, een ziekenfonds op te richten. Dat verhaal neem ik mee naar Holland en wij besluiten om er een structureel project van te maken. Wij gaan het plan financiëel steunen en ik wordt de coördinator ter plaatse. Na een voorzichtige start loopt het al snel storm. Binnen de kortste keren laten zich ongeveer 18000 personen inschrijven. Achteraf blijkt de reden van deze hype de subsidie te zijn die door ons wordt gegeven op de premie van, schrik niet, € 5,00 per persoon per jaar. Als na het eerste jaar de balans wordt opgemaakt blijkt ook dat er zeer veel leden onnodig naar de dokter zijn geweest om hun premie terug te verdienen. Zo gaat het dus niet werken. Er wordt veel gediscuseerd over hoe het dan wel verder moet. Ook wordt contact gemaakt met een semi-regerings instantie die de distributie van geneesmiddelen verzorgt voor het Noord Westen van Kameroen. Ook is daar een adviserend arts en accountant aanwezig die BMHO bij de hand pakt. Nu, na vijf jaar ondersteuning en veel vallen en opstaan, kunnen we zeggen dat "ons ziekenfonds" op de weg vooruit is. Het werk blijft echter. Ik hoef in het straatarme Kameroen niet te zoeken naar nieuwe projecten. Zij dienen zich vanzelf aan.
Guesthouse met Boyo Hill